Δεν είχα άλλο ψέμα απ' την αγάπη...

Η Στίλβη για 2η φορά με καλεί σε κάτι (την πρώτη αρνήθηκα -όπως κάνω σε όλους δλδ- γιατί αυτά τα μπλογκοπαίχνιδα με αφήνουν αδιάφορο), αλλά επειδή αυτή τη φορά ζήτησε ένα ποίημα αποφάσισα να μη της χαλάσω χατήρι (είναι και γκρινιάρα)... Δε θα γράψω κάτι δικό μου, αλλά 2 ποιήματα αγαπημένα...


Μανώλης Κανελλής
Nature Morte

"Πάνω σε μια βελούδινη εταζέρα
κεφάλι, σαν κομμένη αμυγδαλιά,
ολάνθιστο από κάτασπρα φιλιά.
Πάνω σε μια βελούδινη εταζέρα

ροδάκινο βυζί, λίγα μαλλιά,
ορτύκι ματωμένο, και πιο πέρα
στη σκοτεινή της μνήμη εταζέρα
κάποια που τώρα πέθαναν φιλιά..."


Κλεοπάτρα Λυμπέρη
Ος τα πανθ' ορά

"Ο αφέντης έρωτας και κύριός μου
ος τα πανθ' ορά κι εξουσιάζει
αυτός αυτός υψώνει το φονικό εγχειρίδιο
αποσπώντας εκ του σώματος τον τράχηλο
δήμιος -αυτός- με χεράκια φιλότιμα.

Έτσι το πλήρες αντηχεί
στο θρόισμα και στην αφή μισοφοριού
όταν τεντώνουνε σχοινιά
και πιάνεται σε δόκανο το τέρας.

Βαθειά βαθειά στη νύχτα των στομάτων
βαθειά με τους νεκρούς μου μαζεμένους
στο χάλκινο της γλώσσας
στριγγές φωνές ναυαγοσωστικών.

Δεν είχα άλλο ψέμα απ' την αγάπη
τούτο το ψέμα που μοιάζει σαν αλήθεια
γι' αυτό και στέκει παν' απ' την αλήθεια..."