Ο λόγος που μισώ το Facebook;
Γιατί κάνοντας μια βόλτα εκεί μέσα πριν 10 μέρες ψάχνοντας κάποιο συγκεκριμένο άτομο, βρήκα ένα τεράστιο κομμάτι από το παρελθόν μου. Ένα κομμάτι που είχε μείνει στο back of my head για τα καλά... Αλλά μετά τι; Εμφανίζεσαι; Ή μένεις στην ανωνυμία και στην ασφάλεια; Την δικιά τους...
Το βρίσκω δύσκολο να γυρνάω πίσω και να "αναστατώνω" ζωές που έχουν βρει το δρόμο τους... Ίσως γιατί η δική μου δεν προχώρησε τόσο πολύ... Ίσως γιατί επιβεβαιώθηκαν οι τότε φόβοι μου...
Μια κοινωνία με "ονοματεπώνυμο" με τρομάζει απίστευτα... Και με τρομάζει ακόμα περισσότερο για όσους με ξέρουν. Για όσους έχουμε ξενυχτήσει παρέα, για όλους που σπάγαμε πλάκες πιο νέοι, για όσες κοιμήθηκα μαζί τους... Γιατί είναι η αίσθηση της απώλειας και της λήθης. Όχι του τώρα και του αύριο... Αλλά η λήθη του χθες... Αυτή με τρομάζει... Τουλάχιστον δεν μετανιώνω για ότι έκανα... Άλλοι μάλλον το κάνουν πιο συχνά...
Έχει 1-2 χρόνια που έστειλα ένα email κάπου σε αυτό το παρελθόν και απλά ρωτούσα "Τι κάνεις;" και πήρα ως απάντηση το "Τι θέλεις πάλι από τη ζωή μου ρε γμτ;"...
Μάλλον έκανα αρκετές μαλακίες στο παρελθόν... Αλλά από την άλλη...
"Αν έχεις 5 δευτερόλεπτα να μου διαθέσεις,
τότε θα σου πω την ιστορία της ζωής μου,
16, αδέξιος και ντροπαλός,
πήγα στο Λονδίνο και..."
5 friend(s) stabbed me in the front...:
(ακολουθει μικρος αναστεναγμος)
(ακολουθει σκεψη για το τι να γραψω)
(φταιει που σκεφτομουν τα ιδια οταν το παρελθον μου χτυπησε την πορτα)
(φταιει που καποια night stand ακολουθησαν στη σειρα και μετα εμφανιστηκε μια χριστινα)
(φταιει ενας νικος που δεν τηλεφωνησα ποτε)
(φταινε ολοι αυτοι που με βρισκουν στ facebook και δε μπορω να το διαγραψω)
(πολλα εγραψα)
αυτο που θελω να πω ειναι οτι εχω 5 λεπτα να ακουσω τη ζωη σου χωρις ονοματεπονυμα που μας τρομαζουν γιατι ειμαι μια αγνωστη
που μπορει να σε ακουσει
χωρις να εχει σχεση με το παρελθον σου και που δε θα γινει ποτε παρελθον
(δεν υπαρχω καν)
Σημασία έχει να μην μετανοιώνεις για όσα έχεις κάνει στη ζωή σου.Έτσι αν κάποια στιγμή "νοσταλγήσεις" κάτι απο το παρελθόν και το κάτι έχει πρόβλημα μαζί σου,είναι δικό του πρόβλημα και μόνο.Όλοι μας θέλουμε μια αναστάτωση απο την παλιά ζωή μας. Είναι αυτή που θα μας ταρακουνήσει λίγο στο βάλτο που ζούμε καθημερινά,είτε έχουμε βρεί το δρόμο μας είτε όχι.Καλησπέρες.
Αυτο ειναι αληθεια,ορισμενες φορες το facebook ενωνει οπως λενε και καλα για να βρισκεις παλιους φιλους.Δεν λεει κανεις ομως,οτι χωριζει,οτι σου ξεσκαβει αναμνησεις που παλεψες να ξεχασεις και ξαφνικα τις βρισκεις μπροστα σου...απο το πουθενα!δεν αξιζει...δεν αξιζει να θυμασαι.Ηταν επιλογη σου να ξεχασεις...
Δυστυχώς τα λάθη και οι συμπεριφορές του παρελθόντος μας ακολουθούν για πάντα. Απο αυτά καθορίζεται ο χαρακτήρας μας . Κανείς δεν έμαθε απο το σωστό μόνο απο το λάθος .Πρέπει να είμαστε περήφανοι για τα λάθοι και τις αστοχίες του παρελθόντος ακόμη και εαν τα συναντάμε τυχαία στο facebook. Ας τους κλείσουμε το μάτι για χάρη αυτού που είμαστε σήμερα.
Ότι έγινε έγινε..
Post a Comment